هر که در سینه دلی داشت به دلداری داد

دل نفرین شده ماست که تنهاست هنوز

گر چه رفتی ز برم حسرت روی تو دارم

در این خانه به امید تو باز هست هنوز

روی سر دری خونه گلهای یاس بهاری

یادته ازم گرفتی گفتی واسه یادگاری

لای دفترت گذاشتی اسم رو زیرش نوشتی

گفتی تا آخر عمرت اونا رو نگه میداری

عمری یه رو سر دریمون گلای یاس میاد و میره

اما هیچ کی تو دل ما جات و هیچ وقت نمی گیره 

منو کوچه چشم به راه تیم

ما همون همبازیهاتیم

هر جای دنیا که باشی

توی هر رویا باهاتیم